Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Ισχυρό κύμα δυσφορίας στα Βάγια κατά του Δημάρχου Θηβαίων για το εισέτι ανεπίλυτο ζήτημα της ΄Υδρευσης

                      Από το πολιτικό μηχανικό Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*
Πρόλογος
Δήμαρχε    στο «κατώφλι»  του 2017, πρώτα σου  εύχομαι καλή χρονιά με υγεία, ειρήνη, ευημερία, αλληλεγγύη και πάντα με την «αισιοδοξία της βούλησης» για έναν καλύτερο κόσμο δημιουργίας,ελευθερίας, ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
 Μετά λοιπόν  από τη εορταστική «ανακωχή» που τήρησαν ακόμη και αντίπαλοι (Βρετανοί και Γερμανοί) στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο τα Χριστούγεννα του 1914 και αφού έλιωσε το χιόνι  , σου  απαντώ στον «αχταρμά» που μου έστειλες.
Ήταν αληθινός «αχταρμάς»  η απάντησή σου στο έγγραφό μου με (αριθ. πρωτ. 18609/2.9.2016)  που έλαβες για την «βελτιστοποίηση  δικτύου ύδρευσης Βαγίων» Αντί όμως μιας λιτής ,περιεκτικής, ευθύβολης απάντησης  που να δείχνει  ύπαρξη σχεδίου, έλαβα ένα αμάλγαμα  ασημαντολογιών , περιττολογιών , αοριστολογιών , αλλοπροσαλλισμών, κυριολεκτικά  μια  αποθέωση ακυρολεξίας .
«Ειρήσθω εν παρόδω»  ότι δεν αξιοποίησες  το δίμηνο διάστημα  που σου άφησα, όπως δεν μελέτησες  το  προ τετραμήνου τεκμηριωμένο υπόμνημα που σου έδωσε η «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΓΙΑ»
Κυρίως Θέμα
«Έμαθες» λοιπόν  ότι οι σημερινές βλάβες ξεκινούν από την  εποχή μου. Αντιπαρέρχομαι την ύβρη. Ο Μπέρναρντ Σω έχει πει: «Η σιωπή είναι η τελειότερη έκφραση της περιφρόνησης »
Δεν έμαθες ποιος  έκανε τις  γεωτρήσεις στα «Σπιθάρια»και πότε εγκαταστάθηκε ο καταθλιπτικός αγωγός;
«...Μια εικόνα λέει όσο 1000 λέξεις.... » πόσο μάλλον δύο.
Γι΄αυτό διάβασε τα αντίγραφα αποκομμάτων («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»Νοεμβ 1978). Θα σου κάνουν καλό, γιατί θα μάθεις να διεκδικείς.
Δεν έμαθες  ότι για την προστασία των και την καταλληλότητα του νερού έγινε το 1980 μια ανεπανάληπτη ιστορική κινητοποίηση σύσσωμης  της τοπικής μας κοινωνίας που της συμπαραστάθηκαν  γειτονικές Κοινότητες , το  Μαυρομάτι  με επικεφαλής αοίδιμο και θρυλικό παπα-Γιώργη, ο Αγροτικός Σύλλογος Ν.Βοιωτίας με επικεφαλής τους Θεσπιείς Ξενοφώντα Μελισσάρη και Θοδωρή Μπόγρη που μας «έφυγε » νωρίς,  ο Δήμος  Θηβαίων με πρώτο τον αείμνηστο συνάδελφο τότε δήμαρχο Κώστα Κουρκούτη;
Δεν έμαθες ότι επειδή αυτή ξεπέρασε τα όρια της Βοιωτίας , η μεν  κορυφαία τότε στην Ελλάδα Επιχείρηση πτηνοτροφείων/σφαγείων  ΒΟΚΤΑΣ εγκατέλειψε αμαχητί την επένδυση ,  η δε τότε κυβέρνηση «υποκλίθηκε»;
Δεν έμαθες ότι αυτή  η κινητοποίηση   που δεν είχε προηγούμενο, έγινε η απαρχή θέσπισης περιορισμών απέναντι  στην περιβαλλοντική ασυδοσία και την προστασία της υγείας ;
Είναι λοιπόν δυνατόν οι συνεργάτες μου και ο υπογράφων να μην αισθάνονται δικαιωμένοι  και υπερήφανοι σήμερα;
Δεν έμαθες ότι τότε  με τον αγώνα μας από αυτές τις γεωτρήσεις προσφέραμε στους δημότες άριστο νερό, ενώ από τις ίδιες εσύ σήμερα όχι και επιπροσθέτως τους αναγκάζεις  να καταναλώνουν εμφιαλωμένο σε ποσότητες συγκρίσιμες του Σχηματαρίου και των Οινοφύτων;
Δεν σε «αφύπνισε» άραγε η ιστορική  φράση «..Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον..» («..δεν με αφήνει να ησυχάσω η δόξα του Μιλτιάδη..») (1) , ώστε  να κάνεις τα πάντα για  να εξασφαλίσεις υγιές νερό;
Δεν έμαθες  ότι από το 2009-2010 η τότε ««ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΑΓΙΩΝ »  όπου συμμετείχε ενεργά και ο δημοτικός σου σύμβουλος κ.Σωτήριος Δρένιος , ανακάλυψε και κινητοποιήθηκε έντονα-αλλά χωρίς αποτέλεσμα-  γιατί στο νερό των Βαγίων  βρέθηκαν τιμές  6σθενούς Χρωμίου εφάμιλλες  των Θηβών που υδροδοτήθηκε από το Μόρνο;
Όφειλες να το γνωρίζεις αφού δεν ήσουν ένας απαξιωμένος απόστρατος ,αλλά δημόσιο πρόσωπο σαν δημοτικός σύμβουλος  της μειοψηφίας του τότε Καποδιστριακού δήμου Θηβαίων και εκκολαπτόμενος  υποψήφιος «χρυσή εφεδρεία» της νεοφιλελεύθερης παράταξης σου  για  τον μετέπειτα Καλλικρατικό Δήμο .
Όταν (1.1.2011) δηλαδή αμέσως  μετά  ανέλαβες τα ηνία του Δήμου τι έκανες όταν είχες  το προηγούμενο της ευρύτατης κινητοποίησης της τότε κοινότητας για την προστασία του νερού όπως ανέφερα παραπάνω;
Δεν έμαθες  κατά την παραλαβή των υποδομών του Καλλικρατικού Δήμου , ότι η γεώτρηση στην «Αγία  Σωτήρα»   ανάντη των Βαγίων  είχε ελάχιστη ωριαία παροχή και επομένως αντιοικονομική εκμετάλλευση κάτι βέβαιο εξ αρχής;
Δεν διέκρινες  ότι ίσως εξυπηρετούσε άλλες σκοπιμότητες  και αφού ήταν ακόμη στα «σπάργανα» γιατί δεν την διέκοψες αμέσως;
Γιατί δεν ζήτησες ευθύνες από τους μελετητές, τους εισηγητές  κ.λπ. παρατρεχάμενους  για την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος ,αλλά κομπάζεις ότι διέθεσες 186.071.06 ευρώ;
Αραδιάζεις γνωστά και περιττά σε μένα «…έλα πατέρα να σου δείξω τα΄αμπέλια…  » στοιχεία (γεωγραφικά, τοπογραφικά) , τεχνικά (του εσωτερικού δικτύου και αγωγού , προδιαγραφές ) που εκεί αποδίδεις τη σημερινή κατάσταση .
Δεν έμαθες  ότι  και δικοί σου τώρα πρωτοστατούν  στη συγκέντρωση υπογραφών για αποχώρηση των Βαγίων από τον Δήμο Θηβαίων ;
Γράφεις το εσωτερικό δίκτυο δεν τροφοδοτείται από τη νέα δεξαμενή, αλλά μέσω της παλαιάς στην οποία διοχετεύεται  το νερό της νέας.
Δηλαδή : Η νέα δεξαμενή χρησιμοποιείται μόνο σαν «αποθήκη»;
Στο νέο δίκτυο σπάνε οι σωλήνες ;
Σπαταλήσαμε δηλαδή  πολύτιμους και δυσεύρετους  πόρους ΕΣΠΑ;
Δικαιώνομαι λοιπόν ή όχι  όταν λέω ότι  υπήρξε μελέτη στο ποδάρι και ένα συνολικά λανθασμένο έργο .  Γιατί δεν παράγγειλες Ένορκη Διοικητική Εξέταση ;
΄Οσο  αυτά δεν έγιναν επι των  ημερών σου άλλο τόσο δεν επιτρέπεται να αφήνεις να περάσουν έξι χρόνια  απραξίας και  να στραγγαλίζεται εκ των ενόντων η υδροστατική πίεση με μειωτές και βάνες, που ανακουφίζουν  μεν, αλλά δεν  υποκαθιστούν την μελέτη και  έχουν παρενέργειες σε άλλα μέρη του δικτύου.
Γράφεις ότι : «….Σχεδιάζεται …ώστε να βγεί εκτός  λειτουργίας η παλιά δεξαμενή ….στόχος η …λειτουργία της νέας …..ώστε να αποφεύγονται μολυσματικοί παράγοντες στο πόσιμο νερό»
Αφού όμως  προέκυψαν σωρεία δικτυακών  ζημιών από την υδροστατική πίεση που οφείλεται στην αρχική σε μικρότερο ύψος δεξαμενή  που  στέλνει το νερό  σε αγωγούς  νέας τεχνολογίας, έχεις   αναλογισθεί τι θα γίνει αν αυτή καταργηθεί και χρησιμοποιηθεί  η νέα;    Απώλειες  στο δίκτυο υπάρχουν ναι ή όχι;
Με τους μολυσματικούς παράγοντες που αναφέρεις τόσα χρόνια τι συμβαίνει ;  Μήπως χρειάζεται επιδημιολογική έρευνα;  Έπρεπε να περάσουν 6 χρόνια για να τα διαπιστώσεις  ;
Γράφεις ότι: «Η παρέμβαση αυτή  θα περιλαμβάνει εγκατάσταση νέων  σωληνώσεων , βανών, και ρυθμιστών πίεσης…….»  Δεν διευκρινίζεις όμως αν  θα  γίνουν  εμπειρικά και με το «μάτι» όπως τώρα ή μετά από επιστημονική μελέτη, το αναφέρω  γιατί  παραθέτεις χύδην υλικά κατασκευής, εξαρτήματα, μηχανισμούς (σωληνώσεις, βάνες, μειωτήρες) τα οποία δεν ενσωματώνονται στο  έργο «…εική και ως έτυχεν..», αλλά κατόπιν μελέτης,
Πιό κάτω διαβάζω : «Το δίκτυο των Βαγίων θα μπορούσε να βελτιστοποιηθεί περαιτέρω  με την εκπόνηση αντίστοιχης μελέτης η οποία  θα εξετάσει την ανάγκη εγκατάστασης  νέας επι πλέον  δεξαμενής σε άλλο σημείο του οικισμού , την αντικατάσταση  του καταθλιπτικού αγωγού  και μελλοντικά στην κάλυψη  των αναγκών  του οικισμού  με διυλισμένο  νερό από τον Μόρνο . Για το εν λόγω θέμα γίνονται ενέργειες  σε συνεργασία με την ΔΕΥΑΘ για υποβολή σχετικού αιτήματος στο ΥΠΕΝ»
Απλοελληνικά δηλαδή , «Ζήσε Μαύρε μου να φας το Μάη τριφύλλι» (2)
Με προκαλείς όμως να σου μάθω λίγα ελληνικά. Το «θα» που χρησιμοποιείς  δηλώνει:
α) κάτι που πρόκειται να γίνει στο μέλλον( π.χ «θα γράψω»)
β) Δυνητική διάθεση(π.χ «θα έγραφα  αν είχα καιρό»)
γ) Κάτι το πιθανό(π.χ.«κάτι θα του έτυχε και για αυτό δεν ήλθε»)
 Έτσι που τα σερβίρεις  μου θυμίζει την ιστορική φράση: «πολύ γαρ διαφέρει στράτευμα τεταγμένον  ατάκτου , ώσπερ λίθοι τε και πλίνθοι και ξύλα και κέραμος ατάκτως  μεν ερριμμένα  ουδέν  χρήσιμά εστίν ».. δηλαδή (ο άτακτος στρατός θυμίζει υλικά για χτίσιμο ριγμένα ανάκατα κι επομένως άχρηστα  για να κτιστεί καλά το σπίτι) (3)
Από ηθική υποχρέωση και πολιτική εντιμότητα όφειλες να αναγνωρίσεις το λάθος σου ότι δεν γνωστοποίησες  στους δημότες ώστε να λάβουν τα μέτρα τις δύο-τουλάχιστον-  αρνητικές χημικές αναλύσεις , αυτές  που «ξετρύπωσε»  ο επιμελής και φιλότιμος δημοτικός σύμβουλος γιατρός Γιάννης Κόρδατζης.  
Επίλογος
Προσπάθησα να βάλω «σειρά» (πρόλογος-κυρίως θέμα-επίλογος) στο «αταξινόμητο» και κακογραμμένο έγγραφό σου
Μέσα από τις «ρωγμές» του εγγράφου φαίνεται ότι πρόκειται για αστοχία-λίαν επιεικώς-ενός έργου, που  έρριξε  στον «Καιάδα» σημαντικά και δυσεύρετα ευρωπαϊκά κονδύλια. 
Μπαίνοντας στον 7ο χρόνο της θητείας σου όχι μόνο την αστοχία του έργου δεν έχεις αποκαταστήσει αλλά προκαλείς την εισαγγελική έρευνα.
Η πρότασή μου εχει τρία σκέλη:
1)Υδροδότηση από τον Μόρνο απ΄ευθείας ή μέσω Αμπελοχωρίου και εναλλακτικά από το «Κεφαλάρι» του Μαυροματίου
2) Σύνταξη νέας  μελέτης βελτιστοποίησης  του εσωτερικού του δικτύου ,όπως έχω αναφέρει στα πλέον πρόσφατα άρθρα μου (4) ,(5)
3) Αρωγός ενός  μέρους της δαπάνης  το Πράσινο Ταμείο εφόσον δεν αναλώθηκε και το υπόλοιπο από  πόρους ΕΣΠΑ
Τέλος σου γνωρίζω ότι το ίδιο θα έκανα  για οποιοδήποτε θέμα της περιοχής μας εφόσον διέθετα στοιχεία και όχι μόνο για την γενέτειρά μου με την οποία ο «ομφάλιος λώρος» οσημέραι γίνεται αρραγέστερος

(1)  αποδίδεται στον στρατηγό  Θεμιστοκλή προ της μάχης στη Σαλαμίνα το 480 π.Χ έναντι των Περσών ,δέκα χρόνια μετα την μάχη στο Μαραθώνα απέναντι στον ίδιο εισβολέα. Εκεί ο Θεμιστοκλής πήρε μέρος και εντυπωσιάστηκε βαθιά από τη νίκη του Μιλτιάδη
(2) Με τον χαρακτηρισμό «Μαύρε», οι  πρόγονοί μας εννοούσαν τα ζώα (άλογα, βόδια, μουλάρια). Επειδή το χειμώνα λόγω κρύου και φτώχειας δεν είχαν τι να τα ταΐσουν, τα «προέτρεπαν» να κάνουν υπομονή, έως τον Μάη που θα υπάρχει τριφύλλι,
(3) Είναι από τα Απομνημονεύματα του Ξενοφώντα(3.1.7).Εκεί ο Σωκράτης  τονίζοντας τη σπουδαιότητα της τακτικής , αναφέρεται στις ιδιότητες του στρατηγού!
(4) http://kadmos35.blogspot.gr/2015/12/blog-post.html?spref=fb  (Αγγελική & Θεόδ. Παπαϊωάννου)
(5) http://kadmos35.blogspot.gr/2016/08/blog-post.html?spref=fb (Θεόδ. Παπαϊωάννου)

 * τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβαtheopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/





Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Στοχασμοί στην «τομή» του Χρόνου

  από τον πολιτικό μηχανικό 
Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*
Ο χρόνος -ο τεχνητός ημερολογιακός χρόνος - έχει δεσπόζουσα θέση στη ζωή μας.
Όταν κάθε πρωτοχρονιά ένας αριθμός που είναι ο απερχόμενος χρόνος, παραχωρεί τη θέση του στον επόμενο, κυριαρχεί μέσα μας η υπέροχη αυταπάτη ότι κάτι αλλάζει
Το νέο έτος θα φέρει φωτεινές ακτίνες αντί για καταχνιά και  χαμόγελα στη σκυθρωπή καθημερινότητα.  Το νέο ετος κουβαλά  υλικά αγαθά,καταξίωση ,εθνικές δικαιώσεις.
Αυτή η ψυχολογική ευφορία δεν διαρκεί πολύ.  Από τις πρώτες ειδήσεις του νέου χρόνου λένε  ότι δεν θα λείψουν η  βία και οι πόλεμοι. Οι οικονομικές δυσκολίες δεν θα εξαφανιστούν.
Η προσωπική μας ζωή παραμένει δέσμια σε μία πραγματικότητα πιεστική , που  λίγο υπακούει στις ευχές που ανταλλάσσονται, ή στην αισιοδοξία των πολιτικών διαγγελμάτων.
Ευτυχώς γιατί ενώ ο κόσμος γύρω μας αλλάζει , μερικά πράγματα που έχουν σημασία απροσμέτρητη  φαίνονται να παραμένουν αναλλοίωτα.
Το χαμόγελο ενός παιδιού,οι δημιουργίες της Τέχνης , ο σεβασμός στον διπλανό , οι μυστικές στιγμές του έρωτα, η αξία της φιλίας. Είναι με λίγα λόγια ότι ανυψώνει τον άνθρωπο από το επίπεδο μιας ύπαρξης τυχαίας και χωρίς νόημα, σε εκείνη  του συμμέτοχου στο θαύμα της Ζωής.
Είμαστε συνεπώς οι δεσμοί του χρόνου και των επιταγών του και η ζωή μας έγινε μια πιεστική η αναφορά σε ωράρια και υποχρεώσεις
Η έννοια του χρόνου απασχόλησε την ανθρώπινη νόηση σε όλες τις εκφάνσεις της : τη φιλοσοφία, την τέχνη , τη λογοτεχνία τη φιλοσοφία( Πλάτων ,Πλωτίνος, Αριστοτέλης , Κάντ, Αυγουστίνος, Λάϊμπνιτς , Χάϊντέγγερ, Μπεργκσόν)
Στάθηκε για την ανθρωπότητα μια από τις μεγαλύτερες πηγές μυστηρίου. Στη διάρκεια της ιστορίας, η βαθιά και μέχρι σήμερα ανεξιχνίαστη φύση του οδήγησε τους ανθρώπους σε επίμονους προβληματισμούς.
Σήμερα δεχόμαστε ότι ο χρόνος είναι  πλάσμα της ανθρώπινης νόησης ,που απλώς χρησιμεύει  ως εργαλείο ,ώστε  να κατατέμνει φαινομενικά ευχερέστερα τη μόνη ακατάτμητη  πραγματικότητα που είναι η διάρκεια
Το μη αντιστρεπτό του, ο σαφής δηλαδή διαχωρισμός του παρελθόντος -που δεν ξαναζεί - από ένα αινιγματικό μέλλον, αποτελεί μια πικρή διαπίστωση που πλούτισε τον πολιτισμό μας με αριστουργήματα στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο κλπ . Τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» του Μαρκές , το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» του Αϊζενστάιν , τις ταινίες του Βισκόντι και τον Φάουστ του Γκαίτε όπου κυριαρχεί η φθορά και η απόγνωση.
Το «Αναζητώντας το χαμένο χρόνο» του Προύστ όπου αντίθετα στην αναπότρεπτη ροή του χρόνου αντιτάσσει την αναζήτηση του παρελθόντος, τη σημασία της μνήμης και της στιγμής.
Το «βέλος του χρόνου» όπως ονόμασε εύστοχα τη μονόδρομη φορά του χρόνου ο αστροφυσικός Arthur  Eddington, ούτε να αμφισβητηθεί ούτε να αγνοηθεί μπορεί.
Και βρίσκει την πιο παραστατική και συνάμα πιο σπαρακτική έκφρασή του στον Κ.Π. Καβάφη.
      Του μέλλοντος  οι μέρες στέκοντ΄ μπροστά μας
      σα μια σειρά κεράκια αναμμένα –
      χρυσά, ζεστά και ζωηρά κεράκια
      Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
      μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων
      το πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,[…]
 Για τη Φυσική ο χρόνος αποτελούσε πάντα ένα πρόβλημα. Στις εξισώσεις της Ουράνιας Μηχανικής του Νεύτωνα , ο χρόνος είναι ένα απόλυτο μαθηματικό μέγεθος που ρέει  ομοιόμορφα
Με την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας ο Αϊνστάιν ενοποιεί τον χώρο και τον χρόνο, κάτι αδιανόητο για τον αμύητο άνθρωπο
Ο χωροχρόνος με τον τρισδιάστατο χώρο και τον χρόνο ως 4η  διάσταση, αποτελεί το βασικό ιστό του Σύμπαντος με βαθύτατες συνέπειες στην κατανόηση μας για τον κόσμο.
(Τη θέση ενός ατόμου στο Σύμπαν θα προσδιορίσουμε με τρεις αριθμούς για το χώρο και ένα για τον χρόνο [x  y  z  t ] ) 
  Καιρός όμως να επιστρέψουμε στην ανθρώπινη πλευρά  του χρόνου
Ο χρόνος παραμένει όμως πάντα μεγάλο πρόβλημα και στην προσωπική μου ζωή Αισθάνομαι ότι ποτέ δεν μου φθάνει, διότι:  1ον στην Ελλάδα σπαταλά κανείς πολύ χρόνο για να κάνει το αυτονόητα
2ον  ως άνθρωπος ανάμεσα σε υποχρεώσεις που διαρκώς αλλάζουν , πρέπει να βρω χρόνο για τους ανθρώπους που αγαπώ , ή να διαβάσω ή  να ασχοληθώ με άλλα ενδιαφέροντα. Μετά από αυτά νομίζω ότι με αντιπροσωπεύουν κάποιοι στίχοι της Κικής Δημουλά: « Θα ήθελα κάποια στιγμή να φωτογραφήσω το χρόνο. Ταπεινωμένον. Να τον μαστιγώνει ανελέητα ένας ανώτερός του χρόνος, ανεξάντλητος και δικός μας»
Κρίνω ότι πρέπει για την πληρότητα να απομονώσω το παρακάτω χωρίον από
τον Lewis Carroll : «H Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων»
«Εάν εγνώριζες το  Χρόνο τόσο καλά όσο εγώ » , είπε ο Καπελάς, «δεν θα μιλούσες για σπατάλη ωσάν να επρόκειτο για πράγμα. Ο Χρόνος είναι πρόσωπο»
- «Δεν καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε», είπε η Αλίκη
«Φυσικά δεν καταλαβαίνεις» είπε ο Καπελάς σηκώνοντας το κεφάλι του  σ’ ένδειξη άκρας περιφρόνησης « Τολμώ να ισχυριστώ ότι ποτέ σου δεν μίλησες στο Χρόνο! Αν είχες καλές σχέσεις μαζί του, θα έκανε στο ρόλοι σου όλα τα χατίρια»
Τέλος,όταν στο ομώνυμο βιβλίο ο Μικρός Πρίγκιπας επισκέπτεται τον 5ο του πλανήτη,  διαπιστώνει ότι χωρούσε ίσα- ίσα ένα φανάρι και να φανοκόρο,  που είχε εντολή να ανάβει το βράδυ το φανάρι και να το σβήνει το πρωί
   - Εκεί ακριβώς είναι το δράμα, είπε ο φανοκόρος .Ο πλανήτης από χρονιά σε χρονιά άρχισε να περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα, κι η εντολή δεν άλλαξε!
    -Και λοιπόν ; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
    -Και λοιπόν, τώρα που κάνει κάθε λεπτό και μία περιστροφή,
    δεν έχω ούτε στιγμή για ανάπαυση. Ανάβω και σβήνω κάθε λεπτό !
Το κυνήγι του χρόνου και η αγχωτική ροή του είναι ένα χαρακτηριστικό της σύγχρονης ζωής.  Κατά κάποια λοιπόν έννοια και ο δικός μας πλανήτης περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα.
Αυτό σημαίνει περισσότερα ηλιοβασιλέματα, αλλά η όλο αυστηρότερη Εντολή δεν αφήνει το σύγχρονο άνθρωπο με τα χαρεί

                   Καλή Χρονιά

* τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβαtheopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/



Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Ας κρατήσουμε την ελπίδα και την αισιοδοξία

                                         από τον πολιτικό μηχανικό Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*
Ανέκαθεν τα Χριστούγεννα ήταν γιορτή της ελπίδας, αλλά σήμερα η ανθρωπότητα δεν  την υποδέχεται με τις καλύτερες συνθήκες
Οι τρεις Μάγοι αναζητώντας τη φάτνη,δεν θα ακούσουν τον Αγγελικό ύμνο «… επί γης ειρήνη  εν ανθρώποις ευδοκία». (κατά Λουκά 2,14),αλλά βρυχηθμούς  των  οργάνων  του θανάτου και θρήνους  των ανέστιων ανθρώπων που δεν θα ξέρουν αν θα ξημερώσουν  .
Οι Μάγοι αναζητώντας τη φάτνη δεν πορεύονται ανάμεσα σε ήσυχους «.. Ποιμένες … αγραυλούντες ..» ( κατά Λουκά 2, 8-20) , αλλά  σε εμπόλεμες ζώνες, σε εξαθλιωμένους ξεριζωμένους πρόσφυγες , σε hot spots
Θα συναντήσουν εκατομμύρια παιδιά , πολλά από αυτά μη αρτιμελή και μόνα που θα κοιμηθούν κλαίγοντας γιατί δεν έχουν κάτι να φάνε.
Θα δουν την Ευρώπη από  κοιτίδα του Διαφωτισμού να είναι  όμηρη  τρόμου και αίματος.
Θα ανταμώσουν εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς κάποιο φάρμακο να ανακουφίσουν τον πόνο τους και ακόμη περισσότερους χωρίς τροφή , δίπλα στην εκτυφλωτική καταναλωτική προκλητικότητα.
Θα δουν τις στρατιές ανέργων να διογκώνονται , άστεγους νεόπτωχους να πλημμυρίζουν τις πόλεις μας , ενώ παραπέρα οργιάζει η χλιδή για τους λίγους
Θα δουν  τη ραγδαία αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και την ταχύτατη συγκέντρωση του πλούτου όλο και σε λιγότερους.(1)
Θα δουν την πειθήνια στα κελεύσματα της Οικονομίας κατεστημένη πολιτική  τάξη  να προσπαθεί  να συμβιβάσει όσα είναι  αδύνατο να συνυπάρξουν
Καμιά ίσως εποχή της ιστορίας δεν είδε τόσες ελπίδες και τόσα όνειρα να ανεβαίνουν κατακόρυφα και να πέφτουν  κάθετα με μέγιστα  θύματα την ειρήνη και την ελευθερία
Ποτέ άλλοτε η ανθρώπινη  ελευθερία  δεν είχε τόσους εξουσιαστές και ποτέ άλλοτε η ανθρώπινη κοινωνία δεν είδε  τόσους  «σωτήρες»
Ποτέ άλλοτε η βία δεν ήταν τόσο μεγάλη  και τόσο πολύμορφη, η δύναμη τόσο αλαζονική και η αλαζονεία τόσο υποκριτική.
Πόσα άραγε περιθώρια  επιβίωσης έχει  αυτό το ιδιότυπο άθροισμα δύναμης, υποκρισίας και αδυναμίας  που δεσπόζει σήμερα  στον πλανήτη μας ;
Κάθε ΄Ελληνίδα και κάθε ΄Ελληνας βλέπει στο σπήλαιο της Βηθλεέμ την ευκαιρία να ξαναγυρίσει στα χρόνια της παιδικότητας, να αφήσει κατά μέρος το άγχος, τις έγνοιες της ζωής και να μοιραστεί καλοσύνη, χαρά, να θυμηθεί τα έθιμα και τις παραδόσεις, να γυρίσει  για λίγο στις πατρογονικές  «ρίζες»  , να νιώσει ότι η γιορτή είναι στάση στο ταξίδι της ζωής, να ανταλλάξει δώρα, να τραγουδήσει κάλαντα, να μοιραστεί στιγμές με πρόσωπα που αγαπά.
 Όμως  στην καρδιά και στο νου του σιγοψιθυρίζει με αγωνία : «τι μέλλει γενέσθαι;».
Πώς θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε  από την ξεθωριασμένη εικόνα συνθηκών ζωής έσχατης φτώχειας του 1860  που περιγράφει ο Παπαδιαμάντης στο χριστουγεννιάτικο διήγημά του η «Σταχομαζώχτρα » και θέλει  να μας την επαναφέρει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε μέσα από τις δαγκάνες του «τιμωρητικού νεοφιλελευθερισμού »;
Δεν αρκεί η ιδεολογική απαρέσκεια και η περιφρόνηση της καταγωγής απέναντι στον Γάλλο Βίκτορα Ουγκώ που λέει: « …Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται και η Ελλάδα είναι ο κόσμος που συστέλλεται..»
Δεν σέβεται ούτε τον  ομοεθνή του συνώνυμο  μεγάλο φιλόσοφο τον Γκαίτε που λέει: «..ο,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο είναι η Ελλάδα για την Οικουμένη…»
Φαντασιοκοπεί  ότι είναι ο «φύλακας άγγελος» και Μεσσίας της Ευρώπης αλλά  με την ρεβανσιστική του εμμονή  την οδηγεί σε αδιέξοδα.
Απέναντι στην Ελλάδα δείχνει κυνικός σαν  το Μακιαβέλι,απάνθρωπος σαν τον Σάιλοκ του Σαίξπηρ , αιμοσταγής σαν τον Ηρώδη που διέταξε την «σφαγή όλων των νηπίων»
Τις περιπέτειες, την αγωνία και τον αγώνα επιβίωσης που δίνει η Σταχομαζώχτρα μαζεύοντας στάχυα για να μεγαλώσει τα δύο ορφανά εγγόνια της , μπορεί κανείς να «παραλληλίσει» µε την τρέχουσα δεινή θέση της Ελλάδας. Η πικρή όμως χριστουγεννιάτικη ιστορία είχε αίσιο τέλος
 Σ' αυτό το διήγημα  φαίνεται καθαρά ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να απελπίζεται ποτέ ,αλλά να αγωνίζεται για κάτι καλύτερο.
Χρόνια πολλά με ανθρωπιά, ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη. Με την ελπίδα ότι το «άστρο της Βιθλεέμ» θα φωτίσει τα σκοτάδια της Ευρώπης και θα αναζωπυρώσει ελπίδες για ευημερία, πρόοδο και δημοκρατία .Με την χώρα μας έξω από τις σημερινές «δαγκάνες »

(1) Σύμφωνα με έρευνα της ελβετικής  τράπεζας Credit Suisse το 50%του παγκοσμίου πληθυσμού κατέχει σήμερα μόλις το 1%του παγκόσμιου πλούτου,ενώ το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, έχει συγκεντρώσει το 48% του παγκόσμιου πλούτου. Μια ακόμη επίπτωση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης , είναι ότι μόλις το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού συγκεντρώνει το 87% του πλούτου της Γης.  Άρα το υπόλοιπο 90% του πληθυσμού  μοιράζεται το 13% του παγκόσμιου πλούτου. Στην Ελλάδα το 1% του πληθυσμού της κατέχει το 56.1% του εθνικού πλούτου

* τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβαtheopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/






Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Με αφορμή την ενεργειακή αναβάθμιση του ΚΑΠΗ στο συγκρότημα Δημοτικής Αγοράς Θηβών

                        από τον πολιτικό μηχανικό Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*
Σχηματική Διάταξη Στρώσεων
 Την Πέμπτη 8.12.2016 περιχαρής ο δήμαρχος για το επίτευγμά του αλλά και «γυμνός» από τους  συμβούλους του «εν χορδαίς και οργάνοις »   εγκαινίασε  το ΚΑΠΗ. 
Στεγάζεται στο ΒΔ τμήμα του συγκροτήματος της Δημοτικής Αγοράς (Δ.Α) στη συμβολή των οδών Επαμεινώνδου και Δ. Βουρδουμπά.
Υπήρξε σταθμός του υπεραστικού  ΚΤΕΛ , μετα κατάστημα  γυναικείων ενδυμάτων και άκρως αηδιαστικό όταν ήταν κλειστό  .
Πρόσφατα ανακαινίστηκε και  αναβαθμίστηκε έναντι των ενεργειακών του αναγκών του θέρμανσης -ψύξης με εξωτερική «επένδυση» στρώσεων από κατάλληλα υλικά (σχήμα) .
Αν έγινε σωστή μελέτη και κατασκευή, η αίθουσα θα είναι λιγότερο ενεργοβόρα, θα μικρύνει η  κατανάλωση συμβατικών καυσίμων (πετρέλαιο)  που εκπέμπουν  αέρια (κυρίως CO2) την αιτία για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η ενεργειακή αναβάθμιση του όμως θα υπολείπεται της υπολογισθείσης  ,αφού συνορεύει με ψυχρές ( μη μονωμένες)  επιφάνειες του ίδιου συγκροτήματος που λειτουργούν ως «θερμογέφυρες» .  Δεν ξέρω τι είπε στον χαιρετισμό του, αλλά νομίζω ένας ενημερωμένος δήμαρχος  πέρα από τα τετριμμένα  (φροντίδα 3ης ηλικίας , αναβάθμιση περιοχής, συμβολή και συγχαρητήρια στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου, συγχαρητήρια –πιθανόν-στον ανάδοχο  , οικονομικά οφέλη από την επέμβαση), θα σημείωνε τα  απειλητικά περιβαλλοντικά  φαινόμενα (θερμοκηπίου ,  υπερθέρμανσης και κλιματικής αλλαγής) των υποπροϊόντων δηλαδή της κοινωνίας της αφθονίας (ομώνυμο έργο  του Αμερικανού οικονομολόγου  John Kenneth Galbraith)
Η επιστήμη προ πολλού  προειδοποίησε και  τα γεγονότα δείχνουν, ότι η καταστροφή του περιβάλλοντος από την κλιματική αλλαγή είναι μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις προς αντιμετώπιση.
Πρόσφατη  απόδειξη είναι ότι  το Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας Ε.Ε. έδωσε όπως έγραψε η «ΑΥΓΗ» (φυλ. 12 .12. 2016), : «Κίνητρα για τους αγρότες που βιώνουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής»
  Στην Ελλάδα, τόνισε ο αρμόδιος υπουργός Ευ. Αποστόλου: «υπάρχουν ήδη τεράστιες επιπτώσεις στην καρποφορία, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται πρωτοφανής πτώση της παραγωγής. Χρειάζονται κίνητρα για πιο ενεργή συμβολή των γεωργών στη βιοοικονομία»
Για μεγάλο χρονικό διάστημα η κλιματική αλλαγή  και  το φαινόμενο του θερμοκηπίου   αντιμετωπίστηκαν  ως «αφηρημένα φαινόμενα» από τους πολλούς,  υποβαθμίστηκαν  από τα κατεστημένα συμφέροντα και αγνοήθηκαν  από «μυωπικές» πολιτικές δυνάμεις.
Κάποιοι όμως  δήμαρχοι αναγνώρισαν ότι σημαντικό ποσοστό  ευθύνης έχουν οι πόλεις που καταναλώνουν το 75%   της παγκόσμιας ενέργειας και παράγουν το 80% των αερίων
Θεώρησαν λοιπόν κεντρικό  το ρόλο τους στην αντιμετώπισή των και προνομιακό πεδίο ανάληψης δράσεων στην καταπολέμησή των .
 Έτσι η πρωτοβουλία C40(wwc40cities.org),αποτέλεσε  την πρώτη κίνηση πόλεων παγκοσμίως  για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
Η προσπάθεια και η ανάπτυξη συνεργατικών πρωτοβουλιών ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2005 όταν οι  δήμαρχοι των 18 μεγαλύτερων πόλεων  του κόσμου συναντήθηκαν στο Λονδίνο για να συνδιαμορφώσουν την «ατζέντα» .
Στόχοι της C40 ήταν  : 1ον   η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση  των  πολιτών  και 2ον  η επεξεργασία , η  πρόταση και η υλοποίηση  λύσεων και δράσεων  για την αντιμετώπισή των  μέσω τεχνολογιών φιλικών προς το περιβάλλον .  Εδώ συνδέθηκαν τα  προβλήματα  της  ενέργειας, των υδάτινων πόρων και της διαχείρισης  απορριμμάτων μέσω ανακύκλωσης  .
Η (Δ.Α) ήταν πρωτοποριακό έργο  του ρηξικέλευθου , καινοτόμου  και έγκριτου νομικού τότε δήμαρχου Ιωάννη Κτιστάκι.
 Κατασκευάστηκε το 1937  και η γήρανση των υλικών  αναπόφευκτη μετά  80 χρόνια 
 Όπως και ο δήμαρχος αναγνώρισε, όταν τον ρώτησα  σε κάποια συνεδρίαση του ΔΣ στα Βάγια, τουλάχιστον στα υποστυλώματα διαπιστώθηκαν έντονες κυρίως κατακόρυφες  ρηγματώσεις
Ο μικρής διατομής και ποσότητας οπλισμός ήταν διαβρωμένος και αποκεκαλυμμένος σε πολλά σημεία. Οι συνδετήρες αραιοί και μικρής διατομής.  Το σκυρόδεμα σε πολλές περιοχές ήταν θρυμματισμένο , αμφίβολης κοκκομετρικής συνθέσεως - κατά την εκτίμησή μου -  εκτός αν δειγματοληπτικά  «καρότα» έδειξαν καταλληλότητα και διαψευσθώ.
Οι ρηγματώσεις καλύφθηκαν με ειδική τσιμεντοκονία , αλλά δεν έγινε το ίδιο σε άλλα κτίρια της πόλης . Στο μεταγενέστερο   ξενοδοχείο «ΔΙΟΝΥΣΙΟΝ» έγιναν μανδύες οπλισμένου σκυροδέματος (Ο.Σ) συνολικά στον Φέροντα Οργανισμό (Φ.Ο).
Στην ΕΤΕ Θηβών  περί το 2002 έγιναν  μανδύες (Ο.Σ)  και επί αυτών  περίσφιγξη με σύνθετα υλικά {γνωστά και ως ινοπλισμένα πολυμερή-Fiber Reinforced Polymers-(FRP)}.
Στο Δήμο Ηράκλειου προκειμένου να διαπιστώσουν την στατική επάρκεια δημοτικών κτιρίων και να λάβουν τα προσήκοντα μέτρα, ανέθεσαν το έργο  με προγραμματική σύμβαση στον Δομοστατικό Τομέα του ΕΜΠ  όπου δραστηριοποιείται καθηγητής με θηβαϊκή «ρίζα»

* τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβαtheopapaio@gmail.com  


Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ο ρεαλισμός υπαγορεύει ήπια αισιοδοξία

                                       Από  την κυρία Ράνια Αντωνοπούλου *  
           Λόγω επικαιρότητας, μετέφερα (**) το άρθρο της
           από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της  6ης .11.2016 
 ​​
Η τελευταία τριμηνιαία έκθεση του καθ’ όλα έγκυρου Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής (ΓΠΒ) χαρακτηρίζει ιδιαίτερα ανησυχητική την αύξηση των ιδιωτικών χρεών στην οικονομία και εξακολουθεί να θεωρεί δύσκολη την οικονομική ανάρρωση. Τα δεδομένα αυτά, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, δεν δικαιολογούν την αισιοδοξία κυβέρνησης, ΤτΕ και ΔΝΤ για ανάπτυξη 2,7% το 2017. Το ΓΠΒ δικαιολογημένα εκφράζει τις ανησυχίες του για τη μελλοντική πορεία των εξαγωγών και της ιδιωτικής κατανάλωσης, οι οποίες φέτος κινούνται σε αρνητικό επίπεδο λόγω της πολιτικοοικονομικής αβεβαιότητας (επίδραση υψηλής φορολογίας στο εισόδημα, ελλιπής ανταγωνιστικότητα και υποτονική εξωτερική ζήτηση, ασάφειες στη διευθέτηση του δημοσίου χρέους). Όμως, η εκτίμηση του ΓΠΒ πως «την τελευταία διετία η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται και κλείνεται χωρίς μάλιστα ανάκαμψη των επενδύσεων» είναι υπερβολική.
Αν εξετάσουμε τα στοιχεία του παραπάνω πίνακα θα διαπιστώσουμε τα εξής: οι παραγωγικές επενδύσεις στην οικονομία αυξήθηκαν κατά 2,4% το α’ εξάμηνο του 2016 σε σύγκριση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2015. Την ίδια περίοδο, οι ξένες άμεσες επενδύσεις διπλασιάστηκαν, με συνέπεια οι νέες καθαρές θέσεις μισθωτής απασχόλησης, που το α’ εννεάμηνο του 2015 είχαν αυξηθεί σημαντικά, να αυξάνονται ακόμη περισσότερο το 2016 (κατά 245 χιλιάδες ή 42% ετησίως), σημειώνοντας ρεκόρ από το 2001 και επιφέροντας μείωση της ανεργίας από 24,8% τον Ιούλιο 2015 σε 23,2% τον Ιούλιο 2016. Τη βελτίωση αυτή στην οικονομία, παρά την ύφεση του α’ εξαμήνου (εξαιτίας της κάμψης των εξαγωγών και της ιδιωτικής κατανάλωσης), πιστοποιούν οι δείκτες οικονομικού κλίματος, επιχειρηματικών προσδοκιών και ΡΜΙ, οι οποίοι το γ’ τρίμηνο 2016 σημείωσαν σε ετήσια βάση άνοδο 9-12 μονάδων.
Σηματοδοτούν οι βελτιωμένοι οικονομικοί δείκτες την έλευση της πολυπόθητης ανάκαμψης και καθιστούν βιώσιμο το ελληνικό χρέος; Όχι βεβαίως, η οικονομία δεν έχει ακόμη εξέλθει από το τούνελ της ύφεσης και το χρέος παραμένει μη βιώσιμο. Εντούτοις, οι δείκτες φανερώνουν ότι ο κινητήρας των επενδύσεων έχει πάρει μπρος και ότι με τη συμφωνία που επετεύχθη στο Eurogroup της 24/5/16 οριοθετήθηκε το πλαίσιο (βλ. βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα) σχετικά με την ανάληψη δράσεων, εκ μέρους των δανειστών, για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους. Η αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους δεν αποτελεί υπόθεση μιας απόφασης σε μία δεδομένη στιγμή –όπως θα ήταν αν είχαμε λόγου χάρη ένα «κούρεμα» της τάξης του 35%-40%–, αλλά μιας σειράς διαδοχικών αποφάσεων, που πρέπει να λάβουν κλιμακωτά οι πιστωτές έως το 2018, οι οποίοι όμως επί του παρόντος εμφανίζονται ανέτοιμοι ή απρόθυμοι να τις λάβουν εμπροσθοβαρώς.
Η προσπάθεια, λοιπόν, που σήμερα καταβάλλει η ελληνική κυβέρνηση για να διευκολύνει την επιστροφή της οικονομίας στην ανάπτυξη είναι πρώτον, να τηρεί τις δεσμεύσεις του προγράμματος για μεταρρυθμίσεις, διαπραγματευόμενη τα μέσα επίτευξης των στόχων και δεύτερον, να πιέζει για επίσπευση και εμβάθυνση των μέτρων αναδιάρθρωσης του χρέους, ώστε να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών και να δοθεί ισχυρότερη ώθηση στην οικονομία. Θυμίζουμε πως ο οδικός χάρτης για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που καθορίστηκε με τους θεσμούς στις 24/5/16, βασίζεται:
α) Επί του νέου κριτηρίου βιωσιμότητας του χρέους που αφορά τις Ακαθάριστες Χρηματοδοτικές Ανάγκες (AXA), οι οποίες, σύμφωνα με το βασικό σενάριο, θα πρέπει να παραμείνουν κάτω από το 15% του ΑΕΠ στο μεσοπρόθεσμο διάστημα από την ολοκλήρωση του προγράμματος, και χαμηλότερα του 20% του ΑΕΠ μακροπρόθεσμα.
β) Επί των γενικών ρυθμιστικών αρχών για πιθανά πρόσθετα μέτρα, ως προς: (i) τη διευκόλυνση της πρόσβασης στις αγορές, προκειμένου να αντικατασταθεί διαχρονικά η χρηματοδότηση του χρέους με ιδιωτικά κεφάλαια, (ii) την εξομάλυνση της περιόδου αποπληρωμής του χρέους, (iii) την παροχή κινήτρων για τη συνέχιση της διαδικασίας προσαρμογής και μετά το πέρας του προγράμματος, και (iv) την ευέλικτη προσαρμογή σε μελλοντικές αβεβαιότητες όσον αφορά την εξέλιξη του ΑΕΠ και των επιτοκίων.
γ) Επί των εξειδικευμένων δεσμών μέτρων για το χρέος, οι οποίες θα τύχουν σταδιακής εφαρμογής ανάλογα με τη βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη φύση τους.
Ηδη τα βραχυπρόθεσμα μέτρα περιλαμβάνουν: (i) χαλάρωση της περιόδου αποπληρωμής των δανείων του EFSF βάσει της τρέχουσας μέσης σταθμισμένης ωρίμανσης, (ii) χρήση της διευρυμένης στρατηγικής χρηματοδότησης των ESM/EFSF ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αναφορικά με τα επιτόκια, και (iii) ακύρωση της επιβάρυνσης του περιθωρίου επιτοκίου της αποπληρωμής της δόσης του 2017 που συνδέεται με το Πρόγραμμα Επαναγοράς Χρέους του 2ου  Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής.
Βεβαίως, τα μέτρα δεν έχουν ακόμη ποσοτικοποιηθεί, κάτι που σχεδιάζεται να γίνει εντός του Νοεμβρίου, όμως σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, τη δρομολόγηση της δεύτερης και τη χρηματοδοτική ενίσχυση της χώρας από το πακέτο Γιούνκερ, εκτιμάται ότι θα ανοίξει ο δρόμος για παροχή επιπλέον ρευστότητας από την ΕΚΤ το προσεχές εξάμηνο.

*αναπληρώτρια  υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης,  καθηγήτρια στο Bard  College, διευθύντρια τμήματος έρευνας για την ισότητα των φύλων στο Levy Economics Institute  Νέας Υόρκης και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Εργασίας
 ** Θ. Παπαϊωάννου τ. Κοινοτάρχης Βαγίων -τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ
 Επαμεινώνδου 71 Θήβα τηλ/fax 2262022177-κιν 6997189448
ttps://www.facebook.com/theodore.papaioannou  http://kadmos35.blogspot.gr