Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Για την ομιλία του καθηγητή Ευθύμιου Λέκκα στη Θήβα

             από τον Πολιτικό Μηχανικό 
             Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*

Η χώρα μας  δέχεται  συχνές επώδυνες επισκέψεις του Εγκέλαδου  και μεταξύ των επισκεπτομένων  περιοχών η  Θήβα τιμάται  ιδιαίτερα .
Παρά όμως την «ιδιαίτερη τιμή» που της «επιδαψιλεύει» , οι δημοτικές  της αρχές  δεν ευαισθητοποιήθηκαν δεόντως και η  καθυστερημένη πρόσκληση του κ. Λέκκα περισσότερο επιβεβαιώνει  τον κανόνα παρά δείχνει εγρήγορση. Πλεονάζει  ως εκ τούτου  η έλλειψη υπεύθυνης ενημέρωσης και  μεταφοράς εκλαϊκευμένης επιστημονικής   γνώσης και ας μη ξεχνάμε ότι η γνώση είναι δύναμη που  απελευθερώνει τον άνθρωπο από τη δεισιδαιμονία
Η εκλαϊκευμένη επιστημονική   γνώση  και η ενημέρωση  που μεταφέρεται από τους εγκυρότερους  του είδους της  χώρας  μας είναι το πρώτο βήμα της προετοιμασίας που κατά τον Θερβάντες  είναι μισή νίκη.
Αναμφισβήτητα ένας  από τους επιστήμονες αυτού του τομέα είναι  ο καθηγητής  του Πανεπιστημίου Αθηνών - πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού & Προστασίας (ΟΑΣΠ) Ευθύμιος Λέκκας.
Στη Θήβα από το 1981 επί δημάρχου Κουρκούτη  έχει να προσκληθεί  αντίστοιχός  του  για την εποχή εκείνη  ο Βασίλης Παπαζάχος-καλή του ώρα-καθηγητής  τότε της Γεωφυσικής του ΑΠΘ και ομότιμος σήμερα.
Ήλθε τότε  μαζί με τον δομοστατικό πολιτικό μηχανικό Ιωάννη Τέγο επίσης καθηγητή εν ενεργεία στο ΑΠΘ.
Η χώρα μας έχει τη μεγαλύτερη σεισμικότητα  από όλες τις χώρες της Μεσογείου,αλλά και από τις μεγαλύτερες στις χώρες της Ευρασίας.
Η σεισμική ενέργεια που απελευθερώνεται κάθε χρόνο στον Ελλαδικό χώρο είναι σχεδόν ίση μ΄αυτή  που απελευθερώνεται  στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Οι σεισμοί  λοιπόν στην Ελλάδα συνιστούν εθνικό πρόβλημα πρώτου μεγέθους  ,απέναντι στο οποίο οι δημοτικές αρχές της πόλης μας  ,σχεδόν  για 4 δεκαετίες  συμπεριφέρονται όπως οι «μωρές παρθένες» της γνωστής  παραβολής.
Γι΄ αυτό προτείνω  τη  χρονική μετάθεση οποιασδήποτε άλλης προγραμματισμένης δημόσιας εκδήλωσης την ίδια ημέρα και ώρα,ώστε η προσέλευση στην ομιλία του κ Λέκκα να είναι η μεγαλύτερη δυνατή, γιατί  « κάλλιο αργά παρά ποτέ»
Κλείνοντας θα υπογραμμίσω ότι η ολιγωρία  και η  παχυλή άγνοια  των αρχόντων της πόλης  αυτού του μεγέθους , φθάνει μέχρι του σημείου να μην άκουσαν  ότι ο καθηγητής  της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και διευθυντής του Εργαστηρίου Αντισεισμικής Τεχνολογίας, ενός από τα διεθνώς αναγνωρισμένα Εργαστήρια είναι ο Κωνσταντίνος  Σπυράκος 
Έχει ζήσει πολλά χρόνια στη Θήβα από όπου κατάγεται η μητέρα του και έχει παράπονο ότι σε αντίθεση με άλλες πόλεις δεν του ζητήσαμε τα «φώτα»
Οι νέοι μηχανικοί από τη Θήβα που πέρασαν από το ΕΜΠ ,όλοι οι προπτυχιακοί, πολύ λίγοι μεταπτυχιακοί και ελάχιστοι απ΄ότι γνωρίζω υποψήφιοι διδάκτορες τον  είχαν και τον έχουν καθηγητή
 * τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβα -  theopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/


Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Να αντικατασταθεί ο υφυπουργός Νίκος Μαυραγάνης

                                            
                                            από τον Πολιτικό Μηχανικό 
                                            Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*

Εισαγωγικά θα ξαναγράψω ότι  Σάββατο της 11ης Μαρτ 2017 στο δημοτικό κατάστημα Βαγίων μετά μια αυθόρμητη  και εύστοχη πρωτοβουλία  , συγκεντρώθηκαν  400 και πλέον δημότες.
Διατυπώθηκε πλούτος απόψεων  και διατρανώθηκε η διακαής επιθυμία της επαναλειτουργίας του  πλησιέστερου σιδηροδρομικού σταθμού που άλλοτε έφερε το μυθικό όνομα «Σφίγξ» (1)
Λίγες ημέρες αργότερα ο αρμόδιος  Υπουργός Υποδομών-Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης  σε συνέντευξη στην (Εφ.Συντ - 25.3.2017) εξέθεσε με ολοκληρωμένο  και διαυγή τρόπο θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του.
Όσοι διάβασαν  προσεκτικά το τμήμα που αφορούσε συγκοινωνιακά ζητήματα πρέπει να κατάλαβαν  ότι το αίτημα της στάσης του προαστιακού στα Βάγια ήταν αποδεκτό «άμα τη εμφανίσει».
Συμφωνούσε με  παλαιότερες επεξεργασμένες και ρεαλιστικές  απόψεις συνεδρίων του ΤΕΕ του οποίου διετέλεσε πρόεδρος , πριν μεταπηδήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Επίκαιρο απόσπασμα αυτής της συνέντευξης   περιέλαβα  στην ανάλυση μου (2)  που  έγραψα  σχεδόν ταυτόχρονα με την ακρόαση νεώτερης τηλεοπτικής του συνέντευξης  στην  εκπομπή focus της ΕΡΤ1  ,  Δευτέρα βράδυ της 3ης  Απρ.2017.
Πολύ σωστά οι δήμαρχοι από Αμφίκλεια μέχρι Οινόφυτα, των περιοχών δηλαδή που τέμνονται από το σιδηροδρομικό δίκτυο, συναντήθηκαν (24.3.2017) με τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ (3)
Ο καθηγητής  -ηλεκτρονικός μηχανικός  π. αντιπρύτανις- του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης . Φιλ.Τσαλίδης (π. βουλευτής Ξάνθης της Ν.Δ και νυν  στέλεχος των Αν.Ελ), έδειξε «ευήκοον ούς»  και σωφρόνως , ζήτησε εύλογο χρονικό διάστημα για να μελετήσει το ζήτημα.
Την 25η Απρ.2017 οι ανωτέρω δήμαρχοι κατέθεσαν προς την ΤΡΑΙΝΟΣΕ υπόμνημα με τις απόψεις  των (4) και ταυτόχρονα κατά τα συμπεφωνημένα ο κ.Τσαλίδης  είχε ορίσει την συνάντηση  που εκκρεμούσε  με τους δημάρχους   στις 25.4.2017  όπου απολύτως θεσμικά, παρακάθισε και ο βουλευτής Βοιωτίας κ.Νίκος Θηβαίος (5)
Και ενώ ήταν δρομολογημένα τα ανωτέρω ,   εσπευσμένα μια  ημέρα  πριν , στις  24.4.2017 με «αμφιτρύωνα» τον κ.Μαυραγάνη παρεισέφρησε εμβόλιμα μια ανώφελη  και περιττή  «βεγγέρα» κατά  την οποία πέρα των  στελεχών του Υπουργείου και του ΟΣΕ, παρακάθισαν παρείσακτοι «συνδαιτυμόνες» (6) 
«Μια εικόνα μπορεί να κρύβει μέσα  χίλιες -ίσως κι ακόμα περισσότερες- λέξεις!!!!!!!»
Από την τράπεζα «συσκέψεων» εντυπωσίασαν και προβλημάτισαν όπως ήταν  φυσικό οι  ηχηρές απουσίες :
Όλων ανεξαιρέτως  των  δημάρχων  από Αμφίκλεια μέχρι Οινόφυτα των περιοχών δηλαδή που τέμνονται από το σιδηροδρομικό δίκτυο και πρωτοξεκίνησαν.
Υπολόγισε ότι μεταξύ των αγνοηθέντων έξι Βοιωτών δημάρχων ήταν  και ο πρόεδρος της Π.Ε.Δ.Στερεάς?
Του αντιδημάρχου της Δ.Ε.Βαγίων  Παν.Τσαραμπάρη
Του προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Βαγίων Ευ.Παπαλουκά 
Του βουλευτή Βοιωτίας Νίκου Θηβαίου που ορθότατα αποποιήθηκε την πρόσκληση.
Γιατί απουσίαζε η αντιπεριφερειάρχης της Π.Ε Βοιωτίας ;
Ήταν επίσης ανεξήγητη η ενδοτικότητα του κ.Μαυραγάνη  απέναντι στην τόλμη και τον τακτικισμό του παρακαθήσαντος δημάρχου Στυλίδας Απ.Γκλέτσου .
Στο …φουλ μπαίνει η «κυβερνητική μηχανή», που επιχειρεί να συνδυάσει το κλείσιμο της αξιολόγησης με την επιτάχυνση του έργου της
Αυτό τονίστηκε  με έμφαση και νόημα    σε πολύ πρόσφατη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου υπό τον  πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Προγραμματίζει επισκέψεις  γιατί όχι και  αλλαγές σε Υπουργεία και μια από αυτές πρέπει να είναι η αντικατάσταση του εξωκοινοβουλευτικού υφυπουργού Νίκου Μαυραγάνη (Αν.Ελ)  γιατί στην προκειμένη περίπτωση δεν έδειξε πολιτικά αντανακλαστικά. « Ο πρωθυπουργός  έχει πλέον την ευκαιρία να διαμορφώσει ένα νέο αφήγημα για να πλεύσει η Ελλάδα σε πιο ήρεμα νερά »,υπογράμμισε σε συνέντευξη πριν λίγες ώρες ο ταξικός του αντίπαλος Αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ ,που αναφορικά με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Α.Μεσογείου χαρακτήρισε την Ελλάδα «εμπροσθοφυλακή της Ευρώπης και πυλώνα σταθερότητας », «αδειάζοντας» έτσι τον Κυριάκο το «καλό παιδί».
Γράφοντας  την ελληνοποιημένη λέξη βεγγέρα <ιταλικά veggheria> , θυμήθηκα  ότι οσονούπω  η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα περιέλθει  στην  εταιρεία Ferrovie  Dello  Stato της φίλης γειτονικής χώρας.  Δεν ξέρουμε τι θα γίνει μετά , γι΄αυτό όλοι τους  ας επισπεύσουν το ζήτημα. 

 (2)  http://kadmos35.blogspot.gr/2017/04/blog-post_31.html 


 * τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβα -  theopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Το Τεχνικό Γραφείο Μελετών & Κατασκευών ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ * Σας Εύχεται



                                  * Επαμεινώνδου 71 Θήβα   τηλ /fax 2262022177-
                                     κιν: 6997189448 -6947860328-6934653790
                              theopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/
                                 https://www.facebook.com/theodore.papaioannou 


Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Πόντιος Πιλάτος προς Χριστόν : «..Τί εστίν αλήθεια;…». Eνα μεγάλο διαχρονικό φιλοσοφικό ερώτημα

                                          από τον Πολιτικό Μηχανικό 
                                         Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου*
ΜΕΓΑΛΗ Εβδομάδα δεν είναι μόνο η συνοπτική ιστόρηση του θείου πάθους, είναι παράλληλα και η αυθεντική περίληψη της ποιότητας του ανθρώπινου βίου, αντιπροσωπευτικό απάνθισμα συμπεριφοράς και χαρακτήρων στη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα.
 Από τότε ως σήμερα η ζωή μας είναι γεμάτη από Ιούδες που, υπονομεύουν, συνωμοτούν προδίδουν, αλλά και Ισκαριώτες πού ασπάζονται τον Διδάσκαλο.
Από Θωμάδες που δυσπιστούν και Σίμωνες που αίρουν τον σταυρό του μαρτυρίου.
Από Πιλάτους που «...νίπτουν τας χείρας των...».
Από Μαρίες και Μαγδαληνές που «...τυρβάζουν περί πολλά...» αλλά και από Μαριάμ που βλέπουν τα παιδιά τους να τα σταυρώνει η κοινωνία.
Από Καϊάφες που κρίνουν διατεταγμένα και από Βαραββάδες που αθωώνονται.
Από άρχοντες περιβαλλόμενους «ψευδή πορφύραν» και από Ιωσήφ «κεκρυμμένους δια τον φόβον των Ιουδαίων».
Από Φαρισαίους υποκριτές και Νικόδημους νομιμόφρονες.
Από γυναίκες «εν πολλαίς αμαρτίαις» και από Πέτρους «τρίτων αρνησαμένους».
Από Κεντυρίονες «..παρεστηκότες εξ εναντίας...».
Από Γολγοθάδες  πού θυμίζει ο άξονας Λαγκάρντ- Σοιμπλε . ( Η τρόικα ,ο Σόιμπλε και το ΔΝΤ  είναι «βάτα» που δεν αφήνουν  τον πρωθυπουργό να ολοκληρώσει το έργο του σημείωσε με νόημα πρίν λίγο ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ.κ.Ιερώνυμος) , αλλά και Ανάσταση πού θυμίζει η «προ των πυλών» ευόδωση της «αξιολόγησης».
 Μια εναλλαγή «Ωσαννά» και «Σταύρωσον», ενταφιασμού και Ανάστασης, Γολγοθά και θριάμβου.
Χρονιάρα μέρα σήμερα  θα σχολιάσω το πάντα επίκαιρο και δραματικό φιλοσοφικό ερώτημα του Πιλάτου: «Τι εστίν αλήθεια;» και μαζί του τη πολυσήμαντη και διδακτική σιγή του Ιησού. Η σιγή αν όχι η ανθρώπινη αμηχανία του στο κρίσιμο ερώτημα του Πιλάτου απέβλεπε ουσιαστικά στην υπογράμμιση της δυσχέρειας τού προσδιορισμού της έννοιας και των μέσων ανεύρεσης της αλήθειας, όταν δεν αναζητείται θεολογικά «εξ αποκαλύψεως».
Η πιο εύστοχη θεολογική απάντηση θα ήταν ίσως εκείνη πού δίνεται ως συνέχεια του πιο πάνω διαλόγου και παραθέτει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, από το απόκρυφο Ευαγγέλιο του Νικόδημου: «Η αλήθεια εστίν εκ των ουρανών».
Οπότε ξαναρωτά ο Πιλάτος: «Εν δε τη γη ουκ εστίν αλήθεια;» για να λάβει την απάντηση: «Εγώ ειμί η αλήθεια.  Οράς, οι την αλήθειαν λέγοντες πώς κρίνονται, υπό των εχόντων την εξουσίαν επί της γης;»
Στο πεδίο όμως του ορθολογισμού ο προσδιορισμός και η ανεύρεση της αλήθειας (είτε υλικής είτε τυπικής) αποβαίνει δυσχερέστερο εγχείρημα και ένα από τα σοβαρότερα της ανθρώπινης διανόησης.
Η αναγνώριση της απόλυτης αλήθειας αποτέλεσε το μοναδικό κριτήριο του σκεπτόμενου ανθρώπου για τα φυσικά φαινόμενα, τις πράξεις και τα έργα του πολιτισμού του.
Στο ερώτημα: «Τι είναι αλήθεια» δόθηκαν πολλές απαντήσεις.
α) Οι ορθολογιστές ονομάζουν αλήθεια ο,τι δεν προσκρούει στους νόμους της νόησης.
β) Στους εμπειριστές δεν επαρκεί μόνο η νόηση, αλλά απαιτείται και η άμεση επαφή με την αντικειμενικότητα, δηλαδή η εμπειρία.
γ)Κατά τους μυστικιστές η αλήθεια δίνεται σε μερικούς εκλεκτούς με την Αποκάλυψη.
 δ)Κατά τον Μπερξόν η αλήθεια δίνεται, αφού ταυτιστούμε με τα πράγματα χρησιμοποιώντας το ένστικτο και το συναίσθημα.
ε) Ο Τζέημς, ιδρυτής του πραγματισμού, ονόμαζε αληθινό, οτιδήποτε είναι χρήσιμο για τις πρακτικές ανάγκες του ανθρώπου.
Στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία αλήθεια είναι η απόλυτη συμφωνία της σκέψης με το αντικείμενο της.
Η συμφωνία της ουσίας του αντικειμένου με τα δεδομένα της εμπειρίας ή του λογικού, όπως αυτά εκφράζονται μέσω του λόγου.
Το νόημα αυτό εκφράζει ο Αριστοτέλης, τονίζοντας πως το να λέει κανείς ότι: «το ον δεν είναι και το μη ον είναι», αυτό είναι ψέμα.
Το να λέει όμως κανείς ότι «το ον είναι και το μη ον δεν είναι», αυτό είναι αλήθεια. («Το μεν γαρ λέγειν το ον μη είναι ή το μη ον είναι ψεύδος, το δε ον είναι και το μη ον μη είναι, αληθές»).
Με το πνεύμα αυτό η αλήθεια είναι κρίση, σκέψη μέσα στον ανθρώπινο νου. Δεν είναι εξωτερική πραγματικότητα, αλλά σκέψη για την πραγματικότητα. «Ου γαρ εστί το ψεύδος και το αληθές εν τοις πράγμασι, άλλ' εν διάνοια» διδάσκει ο Αριστοτέλης.
Ανάλογα με το περιεχόμενο, η αλήθεια διακρίνεται σε: α) πραγματική: τη συμφωνία δηλαδή της ουσίας του αντικειμένου με τα δεδομένα της εμπειρίας ή του λογικού.
Εδώ ανήκουν όλες οι αλήθειες των θετικών επιστημών, η επιστημονική αλήθεια, η οποία αναφέρεται στην εξωτερική πραγματικότητα που έχει καθολικό κύρος. και β) τυπική: Εδώ ανήκουν, κυρίως, οι αλήθειες της ηθικής, οι οποίες αναφέρονται σε θέματα που επιδέχονται υποκειμενικές κρίσεις.
Η αλήθεια είναι θεμέλιο της ατομικής και κοινωνικής ζωής.
 Ξεσκεπάζει την άγνοια, την αμάθεια, καταπολεμά στερεότυπες αντιλήψεις, προλήψεις και δεισιδαιμονίες που αποπροσανατολίζουν τον άνθρωπο.
Αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της επιστημονικής εξέλιξης.
 Άτομα και λαοί που βασίζονται στην αλήθεια προοδεύουν, γιατί αυτή τους προφυλάσσει από σφαλερές γνώμες και πλάνες.
Προσιδιάζει σε ανθρώπους με ελεύθερο και γενναίο φρόνημα.
Αντίθετα, το ψέμα χαρακτηρίζει ανθρώπους δειλούς και δουλοπρεπείς.
Ο Πλάτωνας χωρίς κανέναν ενδοιασμό υποστήριξε πως σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται «..ψεύδος τε ξυγχωρήσαι καί αληθές άφανίσαι..».
 Κατά τον ιστορικό Πολύβιο: «Εξ ιστορίας άφαιρεθείσης της αληθείας, το καταλειπόμενον αυτής ανωφελές γίγνεται διήγημα».
 Η δύναμη ενός ανθρώπου, εξαρτάται από το φορτίο της αλήθειας που μπορεί ν' αντέξει, έλεγε ο Νίτσε .
Η αλήθεια είναι επαναστατική από τη φύση της ισχυριζόταν ο Γκράμσι.
«Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθές».  Με αυτή του τη ρήση  ο Διονύσιος Σολωμός, επιχειρεί να  διαλύσει τους εθνικούς μύθους επάνω στους οποίους βασίζεται κάθε υπερπατριωτισμός.
 Αν όμως στο επιστημονικό πεδίο ο προσδιορισμός της αλήθειας είναι δυσχερής, τι θα πρέπει να πει κανείς για την πολιτική, όπου τα προσωπικά βιώματα, τα πάθη, οι μισαλλοδοξίες προβάλλουν υποκειμενικές και αντικειμενικές δυσκολίες στην αναζήτηση της;
Το πρόβλημα δημιουργείται από τη στιγμή πού μεταφέρεται ο δογματισμός στη πολιτική, εισάγεται δηλαδή η εκ «πολιτικής αποκαλύψεως» αλήθεια.
Αρχίζει έτσι ο φανατισμός, η ιδεοληψία, ο μανιχαϊσμός, η απολυτότητα, η μισαλλοδοξία. Η επιδίωξη της επιβολής μιας αλήθειας από πάνω, της υποχρεωτικής διέλευσης των πολιτών από τα καυδιανά δίκρανα της κρατικής ή κομματικής αλήθειας, είναι ο ολοκληρωτισμός, όπως τα περιγράφει στο θαυμάσιο βιβλίο της «Το ολοκληρωτικό σύστημα» η Hannah Arendt.
Κατά τον Γερμανό Φιλόσοφο Σοπενχάουερ «Κάθε αλήθεια περνάει από τρία στάδια. Πρώτα γελοιοποιείται. Μετά βρίσκει σφοδρή αντίθεση. Και στο τέλος θεωρείται αυτονόητη».

 * τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβα  theopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Προς τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ.Χρήστο Σπίρτζη: αίτημα επαναλειτουργίας του σιδ. σταθμού Βαγίων «Σφίγξ»

                   από τον  πολιτικό μηχανικό
                   Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου *
Κοινοποίηση                                                                                       
1. Υφυπουργό   Υποδομών & Μεταφορών κ.Νικ. Μαυραγάνη
2.Γεν.Γραμ. Υπουργείου κ. Αθανάσιο Βούρδα
3.Γεν. Γραμ. Υποδομών κ. Γεώργιο Δέδε
4.Δ/ντα Σύμβουλο ΟΣΕ Α.Ε. κ.Κωνσταντίνο Πετράκη
5.Δ/ντα Σύμβουλο ΤΡΑΙΝΟΣΕ κ.Φίλιππο Τσαλίδη
6. Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Κώστα Μπακογιάννη
7. Δήμαρχο Λεβαδέων κυρία Γιώτα Πούλου
8.Δήμαρχο Θηβαίων κ.Σπύρο Νικολάου
9.Δήμαρχο Αλιάρτου-Θεσπιαίων κ.Γιώργο Ντασιώτη
10. Δήμαρχο Αμφίκλειας-Ελάτειας κ. Γιώργο Γώγο
11.Δήμαρχο Τανάγρας κ.Βασίλειο Περγάλια
12.Δήμαρχο Ορχομενού κ.Λουκά Υπερήφανο
     13. Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε.Βοιωτίας κυρία Φανή Παπαθωμά
     14. Νικόλαο Θηβαίο βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Βοιωτίας
     15. Ανδρέα Κουτσούμπα βουλευτή ΝΔ Βοιωτίας
 Κύριε Υπουργέ,
Μια αυθόρμητη πρωτοβουλία  κάποιας  δημότιδος που διαμένει στην Αθήνα αλλά  διατηρεί  αλώβητο τον «ομφάλιο λώρο»  με τον γενέθλιο τόπο της , ήταν η αφορμή το Σάββατο 11.3.2017 στο δημοτικό κατάστημα Βαγίων να συρρεύσουν 400 και πλέον δημότες. Παρουσία  των βουλευτών του νομού ,του δημάρχου Θηβαίων στην «Καλλικρατική» επικράτεια του οποίου ανήκουν τα Βάγια, ακούστηκαν πολλές απόψεις  και διατρανώθηκε η διακαής επιθυμία της επαναλειτουργίας του  πλησιέστερου σιδηροδρομικού σταθμού που άλλοτε έφερε το μυθικό όνομα «Σφίγξ»
Χρησιμοποίησα τη λέξη αφορμή,γιατί αιτία είναι η εγκατάλειψη του τόπου,ενός δυναμικού δήμου  που είχε επιλέξει ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης ως δυναμικό πόλο ανάπτυξης ( μαζί με Λιβαδειά-Θήβα-Ορχομενός-Σχηματάρι-Αλίαρτος-Δίστομο).
Ήταν τότε που  διέτρεξε σημαντική αναπτυξιακή και αυτοδιοικητική τροχιά ,αλλά η «Καλλικρατική» υπαγωγή  στο Δήμο Θηβαίων , επέφερε τον μαρασμό
Γεωγραφικός εντοπισμός
Βρίσκεται  μεταξύ Θηβών-Αλιάρτου,κοντά στην Π.Ε.Ο Αθηνών-Θηβών-Λιβαδειάς κλπ που συνδέεται  μαζί της με τον προσφάτως κατασκευασθέντα ανισόπεδο κόμβο  ,μοναδικό κατά μήκος  της ΠΕΟ ως απόδειξη του κυκλοφοριακού φόρτου αυτής της  διασταύρωσης.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στο βορρά   στους πρόποδες  του βουνού  το ορμητήριο του ανθρωπόμορφου μυθικού τέρατος «Σφίγξ» (με γυναικεία κεφαλή ,σώμα λιονταριού , φτερά και ουρά φιδιού) .   Κατά τη μυθολογία,  γκρεμίστηκε και σκοτώθηκε  παρότι είχε φτερά, μόλις ο Οιδίπους έλυσε το αίνιγμα που έθετε στους διερχόμενους  : «Τί εστιν ό μίαν έχον φωνήν τετράπουν και δίπουν και τρίπουν γίνεται;»...
Η απάντησή του ήταν ο άνθρωπος  ο οποίος με τη γνώση ,τη σοφία, τη λογική του ανατρέπει γκρεμίζει τις «σφίγγες» της δεισιδαιμονίας ,  των προκαταλήψεων , των πεπαλαιωμένων αντιλήψεων. 
Ο σταθμός  αυτός είναι η άκρη του «κάθετου» δρόμου του οποίου η άλλη είναι ο παράλιος  οικισμός Σαράντι στον Κορινθιακό. Ενδιάμεσα και προς τον νοτιά μετά τον ανισόπεδο κόμβο που κατάργησε τη ‘’διασταύρωση’’,  βρίσκει τα  Βάγια, τέμνει την Δ.Ε.Θεσπιών , διασχίζει και εξυπηρετεί πλήρως την Δ.Ε.Θίσβης και καταλήγει στο Σαράντι.
Επιπροσθέτως ο δρόμος αυτός πρόσφατα  απόκτησε διέξοδο σττην ΠΑΘΕ προς βορρά και περνά  εγγύτατα στη μονή Αγ.Ιωάννη του Θεολόγου(Μαζαράκι)
 Λαμβάνοντας υπόψη
Την θέση  του σταθμού και  την  προς  νότον «ενδοχώρα»  του
Ότι το ΚΤΕΛ Θηβών  έχει καθημερινό πρωινό  δρομολόγιο από Σαράντι προς Αθήνα  και αντίστροφα μετά  το μεσημέρι.
Ότι  έμπειροι αυτοδιοικητικοί παράγοντες της Δ. Ε. Θίσβης χαρακτήρισαν θετική την παρέμβαση μου   κατά τη εσπερίδα  11.3.2017
Την θέση σας στη συνέντευξη ( Εφημερίδα Συντακτών 18-19.3.2017) για  τον ρόλο των μέσων σταθερής τροχιάς ,όπου κατά  λέξη είπατε ότι : «….Στόχος μας είναι η ύπαρξη γραμμών από τις γειτονιές της Αθήνας στους σταθμούς των μέσων σταθερής τροχιάς, η ένταξη των αστικών ΚΤΕΛ στον σχεδιασμό του ΟΑΣΑ, η οικοδόμηση εμπιστοσύνης του πολίτη προς τα μέσα αστικών συγκοινωνιών….».
Το γεγονός ότι  αναφέρεσθε στην Αθήνα, δεν αλλοιώνει την συγκοινωνιακή κοινωνικοκεντρική σας αντίληψη αλλά και τη γενικότερη  επί των Δημοσίων Έργων «φιλοσοφία» σας όπως την περιγράψατε  στην εκπομπή (focus/ ΕΡΤ1 /3.4.2017)
 Για τους παραπάνω λόγους υποστηρίζω ότι η  «κάθετη» συγκοινωνιακή σύνδεση με λεωφορείο  ανάμεσα στο Σαράντι και τον σταθμό  ΟΣΕ, όπου θα σταθμεύει ο προαστιακός κρίνεται απόλυτα βιώσιμη.
 Έχω την αίσθηση κύριε υπουργέ , ότι οι κοινωνίες  οικοδομούνται στη βάση μιας αίσθησης κοινού πεπρωμένου και κοινής προοπτικής.
Ότι συγκροτούνται  γύρω από συλλογικά δημόσια αγαθά,στα οποία οι πολίτες συνεισφέρουν  και από τα οποία αντλούν οφέλη.
Με αυτή την αίσθηση σαν θέση, ευελπιστώ ακράδαντα ότι η κατανόηση του ζητήματος:
Θα  ενεργοποιήσει αντανακλαστικά ώσμωσης και συνεργασίας μεταξύ των κατοίκων.
Θα προκαλέσει  ερεθίσματα για ανάληψη δράσεων που θα δώσουν ώθηση στην περιφερειακή ανάπτυξη.
Θα «ανακυτταρωθούν» σταδιακά οικισμοί που έχουν  υποστεί δημογραφική απίσχανση.
Θα καταστεί  συχνότερη και πυκνότερη  η επισκεψιμότητα  των βοιωτικών παραλιών του Κορινθιακού .
Θα περιοριστεί η χρήση  του ιδιωτικού αυτοκινήτου.
Θα αναστραφεί ο συλλογικός κατακερματισμός και η ρευστοποίηση των όποιων θεσμικών σταθερών έχουν απομείνει, λόγω γενικευμένης φυγής  εκ των  θεσμών του επίσημου κράτους
 Οι  κυβερνήσεις  κύριε υπουργέ υπο το πρόσχημα  της ταχείας  επούλωσης  των  μεταπολεμικών και μετεμφυλιακών τραυμάτων εξάρτησαν και σχεδίασαν τη  συγκοινωνιακή πολιτική σύμφωνα με τις επιταγές των  πετρελαϊκών καρτέλ , των ξένων αυτοκινητοβιομηχανιών , των ντόπιων εισαγωγέων και αντιπροσώπων,δίνοντας  προτεραιότητα  στην κατασκευή  του εθνικού  οδικού δικτύου
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν: 1ον η εξαφάνιση κάθε ίχνους εγχώριας  παραγωγής οχημάτων
2ον Η απαξίωση  κατάρρευση του σιδηροδρόμου
3ον Η διαμόρφωση  ενός  αναντίστοιχου  προς το ελληνικό φυσικό περιβάλλον δίκτυο
αυτοκινητοδρόμων ασφαλτοστρωμένων  με πρώτη ύλη το εισαγόμενο  πετρέλαιο.
4ον την λόγω  σχεδιασμού  του  εθνικού οδικού δικτύου περιθωριοποίηση της  ελληνικής  επαρχίας  με παράλληλη γιγάντωση των δύο κύριων  αστικών   πόλων.
Σήμερα όμως,  η περιφερειακή ανάπτυξη, η αποκέντρωση και η ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση επιβάλλουν την σοβαρή αναθεώρηση του συγκοινωνιακού προβλήματος με την προώθηση σύγχρονου και ασφαλούς σιδηροδρομικού δικτύου που να διασχίζει στην ελληνική επικράτεια με κινητήρια δύναμη την φτηνή ηλεκτρική ενέργεια από  ανανεώσιμες  πηγές. Αυτά  περίπου υπογράμμισε  η έμπειρη δημοσιογράφος κυρία Χαρά  Τζαναβάρα (focus / ΕΡΤ1 /3.4.2017) με την οποία συμφωνήσατε
 Η ανάπτυξη του σιδηροδρόμου  :
Θα μειώσει σημαντικά τις οδικές μεταφορικές  δαπάνες επιβατών, αγαθών,εμπορευμάτων
Θα δημιουργήσει θέσεις  εργασίας
Θα μειώσει την εισαγωγή  ενεργοβόρων πάσης φύσης μεταφορικών οχημάτων και την εξαγωγή συναλλάγματος 
Θα ενισχύσει την κυκλοφοριακή ασφάλεια
Θα αποφορτίσει στο περιβάλλον.
Ως επικουρία αυτών κύριε υπουργέ ευελπιστώ και προσβλέπω  σε μια ακρόαση εκ μέρους σας

 * τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβα  theopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/


Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Ιστορικά γεγονότα που ευνόησαν την Επανάσταση του ΄21 και η κατά Χόμπσμπαουμ ερμηνεία της

Πίνακας Θεοδ. Βρυζάκη
από τον πολιτικό μηχανικό
Θεόδωρο Κ .Παπαϊωάννου *


Στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη αποδίδεται η ρήση « η ιστορία γράφεται από τους νικητές». Έτσι λοιπόν η Επανάσταση του ΄21 κατά κόρον χρησιμοποιήθηκε ως διαχρονική «θεραπαινίδα» της εκάστοτε εξουσίας.
Οι μύθοι γύρω της  είναι άρρηκτα δεμένοι με τη διαμόρφωση της μετεπαναστατικής εθνικής συνείδησης, της οποίας εκφραστής και εγγυητής ήταν η καθεστηκυία οικονομική, πολιτική και θρησκευτική τάξη πραγμάτων.
Με δεδομένο ότι στο μετεπαναστατικό νεοελληνικό κράτος η Εκκλησία είχε κεντρικό και ενίοτε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της εθνικo- ιστορικής συνείδησης, οι μύθοι περί  την επανάσταση φέρουν σε μεγάλο βαθμό τη δική της σφραγίδα.
Πέντε χρόνια πριν κλείσει 200 χρόνια, ακόμη διανθίζεται με πλήθος μύθων και υπολογίζει δευτερευόντως άλλους παράγοντες,  συνοπτικά τους παρακάτω:
1ον Στα τέλη του 17ου  αιώνα ( από την Αγγλική Επανάσταση το 1688 έως την έναρξη της Γαλλικής το 1789) εμφανίστηκε στην Ευρώπη το πνευματικό και φιλοσοφικό   κίνημα του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.
Με τον ορθολογισμό που εισήγαγε, απέρριψε τον δογματισμό ,τις παραδοσιακές θρησκευτικές ,πολιτικές ,εκπαιδευτικές πεποιθήσεις και ιδέες.
2ον Παρακλάδι του ήταν ο Νεοελληνικός  Διαφωτισμός ( μέσα 18ου έως αρχές του 19ου αι).  Προκάλεσε την εθνική αφύπνιση του αποικιακού και του  τουρκοκρατούμενου ελληνισμού  και  μετέδωσε τα φώτα στο υπόδουλο γένος. Αναφέρθηκε σχετικά και ο πρωθυπουργός Αλέξης. Τσίπας στον πανηγυρικό του στην Ακαδημία Αθηνών το 2015
3ον  Με τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή,  τελείωσε ο εξάχρονος ρωσοτουρκικός πόλεμος  (1768-1774 )και κατοχυρώθηκε το δικαίωμα των Ελλήνων να υψώνουν στα πλοία τους τη ρωσική σημαία
4ον Η  ανάθεση της εξουσίας των παραδουνάβιων ηγεμονιών σε Έλληνες ηγεμόνες , το άνοιγμα  των Στενών στα Δαρδανέλια , η εγκατάσταση Ελλήνων στην Οδησσό , διευκόλυναν το ελληνικό θαλάσσιο εμπόριο.
Αυξήθηκε το εμποροναυτικό κεφάλαιο και η ναυπήγηση νέων πλοίων είχε καθοριστική σημασία στα μετέπειτα  πολεμικά επαναστατικά επεισόδια .
5ον Η Γαλλική Επανάσταση ενέπνευσε τους διανοούμενους που ζούσαν στην Ευρώπη.
Κορυφαίος ο χαρισματικός Ρήγας Φεραίος (1757-1798) που πρώτος οραματίστηκε  την απελευθέρωση όλων των βαλκανικών λαών από την οθωμανική κυριαρχία
6ον Οι μετέπειτα Ναπολεόντειοι πόλεμοι  επέδρασαν ευνοϊκά .    Οι Υδραίοι Σπετσιώτες Ψαριανοί κ.α τροφοδοτούσαν με στάρι τις αποκλεισμένες από τον αγγλικό στόλο ακτές της Γαλλίας  , απέκτησαν  οικονομική δύναμη  με την οποία:
Ναυπήγησαν  πλοία  που κατά τον Αγώνα συγκρότησαν επιτυχώς τον επαναστατικό  στόλο .
Ίδρυσαν σχολεία και τη Φιλόμουσο  Εταιρεία Αθηνών(1812) .   Εξέδωσαν βιβλία και περιοδικά που συνέβαλαν στην προεπαναστατική αφύπνιση (π.χ Λόγιος Ερμής, Ελληνικόν Λεξικόν Άνθιμου Γαζή κλπ)
7ον Οι ανταρσίες εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (στη Σερβία το 1804, του Μεχμέτ Αλή στην Αίγυπτο και κυρίως του Αλή Πασά).
Αυτά πυροδότησαν τους Έλληνες της Διασποράς , τρεις εκ των  οποίων  (Σκουφάς, Ξάνθος , Τσακάλωφ) στην Οδησσό το 1814 συνέστησαν μια αυστηρά μυστική οργάνωση την  Φιλική Εταιρεία .
Ιδρύθηκε στα πρότυπα των μυστικών τεκτονικών ή ιακωβίνικων λεσχών που άνθησαν στην Ευρώπη στα τέλη του 18ου  αι, κυρίως των Καρμπονάρων και των Ελευθεροτεκτόνων­ - όχι  μασονική­ - αφού ορκίζονταν στο ιερό Ευαγγέλιο και αποδέχονταν μόνο τον Τριαδικό Θεό ως αληθινό.
Έτσι το Φεβρουάριο 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κήρυξε την Επανάσταση στη Μολδοβλαχία.
Αν  και ανεπιτυχής δεν έκαμψε το φρόνημα αφού λίγο αργότερα ο  Παπαφλέσσας  και άλλοι Φιλικοί εξουδετερώνοντας  των προκρίτων  κήρυξαν την Επανάσταση στην Πελοπόννησο ,  στην Στερεά και τα νησιά του Αιγαίου
Αντί της Μεσαιωνικής θεοκρατίας έχουμε τον αρχαιοελληνικό  ανθρωποκεντρικό  στοχασμό .
Το Ελληνικό ζήτημα προέβαλε ως πολιτισμικό , έναντι της βαρβαρότητας που εκπροσωπούσαν οι Τούρκοι.
Μέσα στο κλίμα του κλασικισμού και του ρομαντισμού, τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αι.  εμφανίσθηκε  το κίνημα του Φιλελληνισμού που ανδρώθηκε με το μεγάλο ξεσηκωμό των Ελλήνων.
Στην αρχαιολατρία, στις κλασσικές σπουδές και στο αυξανόμενο ενδιαφέρον για τους απογόνους των αρχαίων κατοίκων της Ελλάδος, προστέθηκε ο ενθουσιασμός που προκάλεσε ο σκληρός αγώνας εκείνου του λαού που, από την αρχαιότητα είχε  ως πρωταρχική αξία την ελευθερία.
Ο φιλελληνισμός κινητοποίησε ποικιλοτρόπως ρομαντικούς, ιδεολόγους, διανοούμενους, αρχαιολάτρες, , καλλιτέχνες, στρατιωτικούς , επιστήμονες .
Ο Ερικ Χόμπσμπαουμ (1) στο βιβλίο του  « Η Εποχή των Επαναστάσεων»   εντάσσει την ελληνική επανάσταση στο διεθνές πλαίσιο των φιλελεύθερων αστικών επαναστάσεων της εποχής, που ξεκινούν από την Αμερικανική Επανάσταση (1761) και τη Γαλλική , όπου αναλύει και ερμηνεύει τις εκπληκτικές αλλαγές που προκάλεσαν .
Ο διάσημος βρετανός μαρξιστής ιστορικός, ανατρέπει τις απόψεις που υποστήριξε ο Γιώργος Καραμπελιάς  κατά την πρόσφατη (22.3.2017) ομιλία του στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Αλιάρτου - Θεσπιέων με θέμα: "Η Επανάσταση του 1821 και οι απόπειρες παραχάραξης της." , προς τις οποίες  διαφώνησα
Ο «άνεμος» αυτών των επαναστάσεων και μαζί  της Αγγλικής Βιομηχανικής Επανάστασης  διέλυσε τα «παλαιά καθεστώτα»   Νέοι δρόμοι άνοιξαν στην επιστήμη, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την τέχνη.   Νέες μέθοδοι εφαρμόστηκαν  στον πόλεμο , στη διπλωματία, στη βιομηχανία, το εμπόριο και τη διακυβέρνηση των κρατών.  Νέες λέξεις δημιουργήθηκαν  για να εκφράσουν τις νέες ιδέες.
Υπήρξαν  στην επανάσταση του ΄21  αναπόφευκτες ιδιαιτερότητες και εσωτερικές συγκρούσεις ηγετών  όπως πάντα.
Υπήρξε όμως και ένα κυρίαρχο πολιτικό διακύβευμα: η συγκρότηση σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους, με Σύνταγμα φιλελεύθερους αντιπροσωπευτικούς κοινοβουλευτικούς θεσμούς, ισονομία , εθνικό  τακτικό στρατό κ.λπ.
Άρα η ελληνική επανάσταση δεν στρεφόταν τόσο εναντίον των μουσουλμάνων, όσο εναντίον του παραδοσιακού οθωμανικού κοινωνικοπολιτικού συστήματος, ανάλογου με το «παλαιό καθεστώς» των ευρωπαϊκών κρατών.  Αυτό προσπάθησε και ο Κεμάλ Ατατούρκ  με καθυστέρηση 100 ετών.                                                        

(1)    Ο E.J. Hobsbawm (Ερικ Χόμπσμπάουμ) γεννήθηκε το 1917 και απεβίωσε 1.10.2012. Σπούδασε στη Βιέννη, το Βερολίνο, το Λονδίνο και το Καίμπριτζ. Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας και της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, επίτιμο μέλος του Kings College στο Καίμπριτζ και επίτιμος διδάκτωρ πολλών πανεπιστημίων σε αρκετές χώρες. Δίδαξε στο Birkbeck College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και κατόπιν στο New School for Social Research της Νέας Υόρκης. Εκτός από τα διάσημα βιβλία του "The Age of Revolution, 1789-1848" ("Η εποχή των επαναστάσεων, 1789-1848"), "The Age of Capital, 1848-1875" ("Η εποχή του κεφαλαίου’’), "The Age of Empire, 1875-1914" ("Η εποχή των αυτοκρατοριών, 1875-1914") και "Age of Extremes: συνέγραψε και τα βιβλία: "Primitive Rebels", "Labouring Man and Worlds of Labour", "Industry and Empire", "Nations and Nationalism Since 1780", "The Invention of Tradition" ("Η επινόηση της παράδοσης"), "The Jazz Scene" ("Η σκηνή της τζαζ"), "Uncommon People" ("Ξεχωριστοί άνθρωποι"), "Bandits" ("Ληστές") και "Globalisation, Democracy and Terrorism), καθώς και την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αυτοβιογραφία του "Interesting Times: A Twentieth-century Life" ("Συναρπαστικά χρόνια: μια ζωή στον 20ο αιώνα").

* τ. Κοινοτάρχης Βαγίων-τ. Γεν. Γραμ. ΚΕΔΚΕ - τηλ /fax 2262022177- κιν 6997189448
Επαμεινώνδου 71 Θήβα  theopapaio@gmail.com  -http://kadmos35.blogspot.gr/