Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ


Από την μηχανικό τεχνολογιών αντιρρύπανσης Χαρίκλεια Παπαϊωάννου

Μερικά χρόνια πριν το δίπτυχο Ελλάδα – Ανακύκλωση ακουγόταν μεταξύ μας σαν ανέκδοτο. Δυστυχώς δεν φημιζόμασταν ως λαός ούτε για τις περιβαλλοντικές ανησυχίες μας ούτε για το πνεύμα οικονομίας ως προς τις φυσικές και μη πηγές ενέργειας.
Και όμως χωρίς εντυπωσιακές προσπάθειες από το κράτος παρά μόνο με μερικούς μπλε κάδους και ορισμένες παροτρυντικές αφίσες οι νεότεροι, τουλάχιστον, άρχισαν να μπαίνουν σιγά σιγά στην λογική της ανακύκλωσης με θετικούς χρόνο με τον χρόνο ρυθμούς.
Σημαντική δουλειά στην δημιουργία «σταθμών» όπου μπορεί κανείς να ανακυκλώσει έχουν κάνει αρκετές ιδιωτικές εταιρείες καθώς έχουν πετύχει ως σήμερα την ενδελεχέστερη ενημέρωση των πολιτών για την σημασία της ανακύκλωσης.
Έτσι δεν είναι λίγοι σήμερα εκείνοι που διαχωρίζουν στο σπίτι τους τα ανακυκλώσιμα υλικά από τα οικιακά απορρίμματα πριν τα αποθέσουν στους κάδους των δήμων. Επίσης πολλές εταιρείες φροντίζουν να στέλνουν συσκευασίες ανακυκλώσιμων υλικών σε εργοστάσια ανακύκλωσης.
Είναι όμως σημαντικό να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας για ανακύκλωση και σε άλλα προϊόντα λιγότερο διαδομένα από αυτά του χαρτιού , του πλαστικού, του σιδήρου ή των ηλεκτρικών συσκευών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα περισσότερα μελανοδοχεία που μπορούν να ανακατασκευαστούν ή να ξαναγεμιστούν. Η αναγόμωση και η ανακατασκευή άδειων μελανοδοχείων για inkjet και laser εκτυπωτές είναι σημαντικές για τους εξής λόγους :
·         Περισσότερα από τρία με τέσσερα λίτρα πετρελαίου χρειάζονται για την κατασκευή ενός laser μελανοδοχείου
·         Μόνο σε 12 μήνες η ανακύκλωση μελανοδοχείων θα μπορούσε να εξοικονομήσει 4,3 εκατομμύρια λίτρα πετρελαίου σε μια χώρα 22 εκατομμυρίων κατοίκων.
·         Ένα μελανοδοχείο πεταμένος στη χωματερή χρειάζεται περισσότερα από 450 χρόνια για να αποσυντεθεί.
·         Η αγορά ενός νέου μελανοδοχείου χρησιμοποιεί περισσότερες φυσικές πηγές και κοστίζει ακριβότερα.
Το τηγανισμένο λάδι επίσης, μπορεί να αποτελέσει «πρώτη ύλη» για ανακύκλωση. Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό καθώς η ανεξέλεγκτη απόρριψη των μαγειρικών λαδιών δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στο περιβάλλον.
Τα χρησιμοποιούμενα μαγειρικά λάδια αν καταλήξουν στις αποχετεύσεις ή στους ΧΥΤΥ μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα, δηλαδή το νερό που πίνουμε, που χρησιμοποιούμε στην άρδευση των καλλιεργειών κτλ.
Αρκεί να αναφέρουμε ότι ένα λίτρο λαδιού ανιχνεύεται σε ένα εκατομμύριο λίτρα νερού, ποσότητα ικανή να καλύψει τις ανάγκες ενός ατόμου σε νερό για περίπου 14 χρόνια.
Τα οφέλη που προκύπτουν από την ανακύκλωση λαδιού είναι πολλαπλά:
·         Στην υγεία: προστατεύεται η διατροφική αλυσίδα αφού τα ακατάλληλα λάδια δεν εισχωρούν στην διατροφική αλυσίδα.
·         Στην οικονομία: μειώνεται η ποσότητα των ορυκτών καυσίμων και λιπαντικών που πρέπει να εισάγει η χώρα, οπότε συνεισφέρουμε στην εξισορρόπηση του ενεργειακού ισοζυγίου.
·         Στο περιβάλλον: δεν υπάρχουν πλέον τα υγρά απόβλητα που δημιουργούνται όταν τα λάδια αυτά καταλήξουν στο αποχετευτικό δίκτυο, ούτε και οι συνέπειες που απορρέουν από αυτά. Σημειώνεται ότι η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει πλήρως ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία επιβάλλει συγκεκριμένες και αυστηρές διαδικασίες για την διάθεση των αποβλήτων.
Με την ανακύκλωση αναπτύσσεται μια περιβαλλοντική κουλτούρα ενώ δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, αφού όλη η διαδικασία απαιτεί επιστήμονες που θα ασχολούνται αποκλειστικά με το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου