Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

«..Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται ο των αγγέλων βασιλεύς ..».

Χαρίκλεια Παπαϊωάννου υποψήφια του συνδυασμού «Στερεά…Υπεροχής»                                            

Αν είναι κάτι που συγκίνησε τους Χριστιανούς ,  απ΄όσα κειμήλια κινδύνευσαν  από την καταστροφική πυρκαϊά της 15ης Απριλίου ’19 στην Παναγία των Παρισίων (Notre Dame) ήταν ότι διασώθηκε  το ακάνθινο στεφάνι του Ιησού που βρίσκονταν εκεί, στην Παναγία των Παρισίων και σώθηκε την τελευταία στιγμή χάρη στην υπεράνθρωπη προσπάθεια να διασωθούν οι θησαυροί του ναού.Το γοτθικού ρυθμού αριστούργημα έχει σημαδέψει «κομβικές» ιστορικές στιγμές της Γαλλίας ,είναι «σημείο αναφοράς» της,ενέπνευσε τον Βίκτορα Ουγκώ και σε επισκεψιμότητα  ξεπερνούσε τον πύργο του Άιφελ. 
Ανήμερα της Μ.Δευτέρας των Καθολικών ,η καταστροφή της Παναγίας των Παρισίων με έθλιψε βαθιά και δεν ήμουν η μόνη. "Δεν αποτελεί μόνο εθνική καταστροφή για τη Γαλλία, αλλά και για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά" τόνισε ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμμανουέλ Μακρόν. "Κάθε λαβωματιά και τραύμα σε μνημείο πολιτισμού, αποτελεί λαβωματιά και τραύμα στην ψυχή μας", υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, εκφράζοντας την οδύνη του .
Οι εκατομμύρια επισκέπτες που πηγαίνουν στη Notre Dame δεν έχουν επαφή με το στεφάνι που έχει πάνω του περίπου 70 αγκάθια,  περιβάλλεται από ένα χρυσό νήμα και βρίσκεται σε μια κρυστάλλινη λειψανοθήκη.
 Η ιστορία του ακάνθινου στεφανιού
Κατά τον Άγιο Παολίνο της Νόλα η ύπαρξη του κειμηλίου είναι γνωστή ιστορικά τουλάχιστον από το 409.
Άλλες αναφορές είναι: του Γρηγορίου της Τουρς. . Του Αντονίνου της Πιατσέντζα που μνημονεύει την ύπαρξή του τον 6ο αιώνα, ενώ ήδη από τον 5ο αιώνα αναφέρονται προσκυνητές το  είχαν δει στην Ιερουσαλήμ. Μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη περίπου στα 1063, ή για να ακριβολογούμε ένα τμήμα του, καθώς προγενέστερες αναφορές μνημονεύουν ότι τεμάχιά του είχαν δοθεί σε άλλες εκκλησίες κυρίως από αυτοκράτορες πιθανότατα σαν δώρο.
Αναφέρεται ότι ο Ιουστινιανός έδωσε «ένα αγκάθι» στον Αρχιεπίσκοπο του Παρισιού Σαν Ζερμέν. Η αυτοκράτειρα Ειρήνη στα 798 ή 802 έστειλε στον Καρλομάγνο κομμάτια του ακάνθινου στεφανιού, ο οποίος με τη σειρά του τα φύλαξε στο ναό που έχτισε στο Άαχεν της σημερινής Γερμανίας.
Η ιστορία του κειμηλίου ακολούθησε εκείνη των περισσότερων που σχετίζονται με τη Σταύρωση του Ιησού και συνδέθηκε με τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους.
Στα 1238 ο Λατίνος αυτοκράτορας της Πόλης ο Βαλδουίνος ΙΙ, αναζητώντας απεγνωσμένα υποστήριξη από τις στρατιές της Δύσης για να κρατήσει την Κωνσταντινούπολη, χρησιμοποίησε το ακάνθινο στέφανο ως ενέχυρο για να αποσπάσει ένα δάνειο από τους Βενετούς. Καθώς όμως δεν μπόρεσε να το αποπληρώσει, οι Βενετοί πούλησαν με τη σειρά τους στον ευσεβή Λουδοβίκο τον  9ο , κατά τη διάρκεια της πρώτης σταυροφορίας το 1239, το ακάνθινο στεφάνι μαζί με άλλα κειμήλια, όπως τμήματα του Τιμίου Σταυρού, καρφιά από τη Σταύρωση και σταγόνες από το αίμα του Χριστού, ζητώντας του 13.134 χρυσά νομίσματα της εποχής, δηλαδή σχεδόν τρεις φορές περισσότερο από όσο πλήρωσε ο βασιλιάς για την κατασκευή της Sainte Chapelle (Σαν Σαπέλ του ναού  που είχε αρχικά ανεγερθεί για την διαφύλαξή του)
Ήδη όμως από εκείνη την εποχή το ακάνθινο στέφανο φαίνεται ότι είχε χάσει τα 60 ή 70 αγκάθια του, τα οποία κυκλοφορούσαν σε διάφορους ναούς της Δύσης και το μόνο που είχε απομείνει ήταν πια το ξύλο του στεφανιού.
Κανένα από τα αγκάθια αυτά δε φαίνεται να βρίσκεται πλέον στο Παρίσι, ενώ πολλές εκκλησίες της Δύσης υποστηρίζουν ότι έχουν στην κατοχή τους κάποια από εκείνα.
Το ακάνθινο στεφάνι που απέκτησε ο εξαιρετικά ευσεβής Λουδοβίκος από την Κωνσταντινούπολη μεταφέρθηκε στο Παρίσι δύο χρόνια αργότερα, αφού κρατήθηκε ως ενέχυρο από τους Βενετσιάνους ως τη συγκέντρωση του υπέρογκου για την εποχή ποσού, και τοποθετήθηκε προσωρινά στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου μέχρι την ολοκλήρωση της Sainte Chapelle (Σαν Σαπέλ)  και τα εγκαίνιά της στις 26 Απριλίου 1248.
Τα ιερά κειμήλια τοποθετήθηκαν τότε σε ένα μεγάλο θησαυροφυλάκιο με διακόσμηση από χρυσό και πολύτιμους λίθους σε υψηλό σημείο στο βάθος της αψίδας του Ιερού και κάθε Μεγάλη Παρασκευή παρουσιάζονταν σε κοινή θέα στους πιστούς. Η παράδοση αυτή συνεχίζεται ακόμα σήμερα από τη νέα τους έδρα όμως, την Παναγία των Παρισίων όπου μεταφέρθηκαν, όσα τουλάχιστον διασώθηκαν, στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης μετά από μια σύντομη παραμονή τους στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού.

Επικοινωνία:Επαμεινώνδου 71 Θήβα -  τηλ/fax 2262022177 -  κιν 6997189448 - xarikleiapapaio@gmail.com  




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου